دو کوره فولادسازی با ۶۵ درصد آسیب، دو مدول احیا با تخریب کامل و چند واحد دیگر با خسارتهای ۶۰ تا ۸۰ درصدی؛ این تصویری است از فولاد خوزستان در روزهای نخست پس از حمله آمریکایی-صهیونیستی. در یک مجتمع بههمپیوسته فولادی، چنین آسیبی بهسادگی میتوانست تولید را برای ماهها مختل کند. مسئله فقط کورههای آسیبدیده نبود؛ برق، آب، گاز، تأسیسات، احیا و سامانههای کنترل باید با نظمی دقیق دوباره کنار هم قرار میگرفتند و عقبافتادن هرکدام میتوانست راهاندازی چند بخش دیگر را هم متوقف کند.