اخبار شرکت فولاد خوزستان

اگر بخواهیم کارنامه فولاد خوزستان را در یکی‌دو دهه اخیر با یک عبارت خلاصه کنیم، باید گفت این شرکت از یک فولادساز مهم منطقه‌ای، به یک بازیگر تنظیم‌گر در بازار فولاد کشور تبدیل شده؛ شرکتی که وزنش را می‌شود در بورس کالا، در زنجیره پایین‌دستی (نوردکاران)، و حتی در تراز ارزی صادرات غیرنفتی کشور دید.

گزارش تازه ۱۰ ماهه ۱۴۰۴ که از سوی انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران منتشر شده، در ظاهر از رشد صادرات حکایت دارد؛ رشد ۲۷ درصدی حجم صادرات آهن و فولاد و افزایش ۳۸ درصدی مجموع صادرات کل زنجیره، همراه با عبور ارزش صادرات از ۶.۵ میلیارد دلار و ثبت رشد ۲۲ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل. اما در دل همین آمار یک نکته نگران‌کننده نهفته است؛ رشد ۶۸ درصدی صادرات کنسانتره و ۲۸ درصدی صادرات گندله و رسیدن مجموع صادرات این دو ماده اولیه به حدود ۲۰ میلیون تن، هم‌زمان با کاهش ۱۰ درصدی صادرات مقاطع طویل فولادی، افت ۳۳ درصدی تیرآهن و کاهش ۱۷ درصدی میلگرد شاخه. این ترکیب آماری یک پیام روشن دارد: رشد صادرات، بیش از آنکه ناشی از توسعه محصولات با ارزش افزوده بالا باشد، متکی بر افزایش فروش مواد اولیه است؛ آن هم در شرایطی که تولید فولاد به دلیل محدودیت‌های شدید انرژی با افت مواجه شده است.

دیدار اخیر اصناف صنعتی و صادراتی با رئیس‌جمهور، اگر قرار باشد تنها به یک قاب خبری تقلیل پیدا نکند، باید از زاویه‌ای جدی‌تر خوانده شود؛ زاویه‌ای که در آن، سخنان امین ابراهیمی، مدیرعامل گروه فولاد خوزستان، نه صرفاً گلایه‌های صنفی، بلکه هشداری روشن درباره آینده یکی از مزیت‌های راهبردی اقتصاد ایران است.

در استانی مانند خوزستان، حمایت از صنایع بزرگ دیگر یک مطالبه بخشی یا صرفاً صنعتی نیست؛ یک ضرورت حکمرانی اقتصادی است. صنایع پیشرانی چون فولاد خوزستان فقط تولیدکننده کالا نیستند، بلکه ستون‌های اصلی اشتغال، گردش مالی و ثبات اجتماعی استان به‌شمار می‌آیند.

شبکه سراسری گاز کشور با وجود سرمای پایدار و ثبت رکورد مصرف ۷۳۷ میلیون مترمکعب گاز در بخش خانگی و تجاری، بدون افت فشار گسترده پایدار ماند و تأمین گاز مشترکان خانگی در سراسر کشور بدون وقفه ادامه یافت.

فولاد، ستون فقرات توسعه‌ی صنعتی جهان است؛ فلزی که از نخستین تمدن‌ها تا انقلاب صنعتی و جهان مدرن، نقش تعیین‌کننده‌ای در پیشرفت بشر ایفا کرده است. در ایران نیز ضرورت تولید فولاد هم‌زمان با شکل‌گیری پروژه‌های زیربنایی در دهه‌ی ۱۳۰۰ شمسی مطرح شد، اما تا دهه‌ها این نیاز از مسیر واردات تأمین می‌شد. پیش از انقلاب اسلامی، ظرفیت تولید فولاد کشور سالانه حدود یک میلیون تن بود، در حالی که مصرف به چهار میلیون تن می‌رسید و بخش عمده‌ای از نیاز کشور از خارج تأمین می‌شد؛ وضعیتی که ایران را به واردکننده‌ی ساختاری فولاد تبدیل کرده بود.

مدیرعامل گروه فولاد خوزستان اخیراً با حضور در نشست رؤسای انجمن‌های تولیدی و صادراتی با رئیس‌جمهور، به نمایندگی از انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، با تشریح مهم‌ترین چالش‌های صادرات فولاد کشور، بر ضرورت اصلاح هم‌زمان حکمرانی انرژی، ثبات مقررات، بازطراحی نظام ارزی و توسعه زیرساخت‌ها تأکید کرد و مجموعه‌ای از راهکارهای مدیریتی و اجرایی برای رفع این موانع ارائه داد.

مسئله انرژی در صنعت فولاد ایران دیگر یک بحران مقطعی یا فصلی نیست؛ به یک گره ساختاری در سیاست‌گذاریها تبدیل شده است. کشوری که خود را در میان ده تولیدکننده بزرگ فولاد جهان می‌بیند، نمی‌تواند هم‌زمان با منطق قطع پیش‌دستانه گاز اداره شود. فولاد صنعتی نیست که خاموش و روشن شود؛ هر ساعت توقف، زنجیره‌ای از تعهدات از دست‌رفته، بازارهای واگذار شده و سرمایه‌ای است که آرام‌آرام فرسوده می‌شود.

نشست مسعود پزشکیان رئیس جمهور با رؤسای انجمن‌های تولیدی و صنعتی کشور صبح روز پنج‌شنبه ۹ بهمن ۱۴۰۴،‌ برگزار شد.

جلسه هیئت مدیره شرکت فولادخوزستان صبح چهارشنبه یکم بهمن‌ماه ۱۴۰۴ به ریاست دکتر محمد شهسواری در اهواز برگزار شد.

ناترازی انرژی واقعیتی انکارناپذیر در اقتصاد ایران است؛ واقعیتی که در سال‌های اخیر، بیش از هر بخش دیگری، صنعت را هدف قرار داده و آن را در معرض محدودیت‌های مکرر و بعضاً غیرقابل پیش‌بینی قرار داده است. با این حال، آنچه اهمیت دارد، نحوه مواجهه با این بحران است؛

مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان در جلسه عالی کمیته راهبری این شرکت، ضمن تشریح راهبردهای عبور از محدودیت‌های انرژی و تلاطم‌های اقتصادی و جهانی، بر ضرورت تجاری‌سازی تجهیزات بومی‌سازی‌شده، مدیریت هوشمندانه منابع، تداوم تولید در شرایط سخت و اتکا به سرمایه‌های انسانی و معنوی کشور تأکید کرد.

نخستین دوره جشنواره فولادانا با عنوان “داستان موفقیت‌ها” به میزبانی شرکت فولادخوزستان در مجتمع مسکونی دویست دستگاه، با هدف شناسایی و تقدیر از ابتکارات و تجربیات موفق درون سازمانی کارکنان گروه فولاد خوزستان برگزار گردید. کارکنان در قالب سخنرانی های کوتاه ولی الهام بخش، داستان موفقیت های فردی و سازمانی خود را روایت کردند .

بومی‌سازی در صنعت فولاد ایران، دیگر یک اقدام مقطعی یا واکنشی به تحریم‌ها نیست؛ بلکه به ضرورتی انکارناپذیر برای تداوم تولید، حفظ مزیت‌های رقابتی و افزایش تاب‌آوری صنعتی تبدیل شده است. تجربه سال‌های اخیر به‌روشنی نشان داده است که وابستگی به واردات تجهیزات و قطعات، در شرایط نوسان ارزی، محدودیت‌های بین‌المللی و تشدید ناترازی انرژی، می‌تواند حتی بزرگ‌ترین صنایع کشور را با خطر توقف یا افت شدید تولید مواجه کند. در چنین بستری، بومی‌سازی نه یک انتخاب اختیاری، بلکه شرط بقا برای صنایع مادر محسوب می‌شود.

مسئله انرژی در صنعت فولاد ایران دیگر یک بحران مقطعی یا فصلی نیست؛ به یک گره ساختاری در سیاست‌گذاریها تبدیل شده است. کشوری که خود را در میان ده تولیدکننده بزرگ فولاد جهان می‌بیند، نمی‌تواند هم‌زمان با منطق قطع پیش‌دستانه گاز اداره شود. فولاد صنعتی نیست که خاموش و روشن شود؛ هر ساعت توقف، زنجیره‌ای از تعهدات از دست‌رفته، بازارهای واگذار شده و سرمایه‌ای است که آرام‌آرام فرسوده می‌شود. در چنین صنعتی، مقایسه درصد محدودیت با سالی که تولید عملاً به کف رانده شده، نه تحلیل، که پاک‌کردن صورت‌مسئله است.