توقف درست بعد از الزام قانونی

دستورالعمل هیئت وزیران در ۱۴ آبان ۱۴۰۴ ابلاغ شد و سکوها را موظف کرد برای هر گرم طلای فروخته‌شده، معادل فیزیکی آن را نزد بانک کارگشایی یا بانک مرکزی داشته باشند. آخرین رسید میلی حدود یک ماه بعد از این ابلاغ منتشر شده است. درست وقتی که پشتوانه الزام قانونی شد، ویترین پشتوانه خاموش شد.

رسید سپرده، اثبات موجودی نیست

حتی رسیدهای منتشرشده هم فقط نشان می‌دهند در یک روز مشخص طلایی به بانک سپرده شده است. نشان نمی‌دهند چه مقدار از آن بعداً برداشت شده یا امروز چقدر باقی مانده است. ۴۶۹ رسید بدون گزارش برداشت و بدون مانده تجمیعی، تصویری از گذشته است، نه از امروز. این همان جایی است که بانک کارگشایی، طبق گزارش خود میلی، در پاسخ به کاربران وجود طلای میلی را رد کرده است. رسیدهای ۱۴۰۴ نمی‌توانند به این پرسش امروز پاسخ دهند.

۹۶۵ کیلوگرم در «خزانه‌های امن و بانکی»؛ کدام خزانه‌ها؟

میلی حالا از خزانه‌ها، به صورت جمع، حرف می‌زند. با ضوابط جدید بانک مرکزی، خزانه‌های دیگری غیر از بانک کارگشایی هم برای سکوها مجاز شده‌اند. اگر بخشی از طلای میلی به خزانه‌های دیگری منتقل شده، رسید آن‌ها کجاست؟ و اگر بخشی از آن اصلاً در خزانه بانکی نیست، دقیقاً کجاست؟

وعده‌ای که قرار بود این بحث را تمام کند

قرار بود با راه‌اندازی سامانه ناظر، موجودی طلای هر سکو پیش از فروش کنترل شود و خریدار بتواند پیش از معامله وضعیت پشتوانه را ببیند. تا وقتی این سامانه عملیاتی نشده، تنها منبع اعتماد کاربران همین اطلاعاتی است که خود سکوها منتشر می‌کنند. و این منبع، در مورد میلی، از آذر ۱۴۰۴ به‌روز نشده است.

میلی باید به سه سؤال پاسخ دهد:
۱. رسیدهای سپرده‌گذاری بعد از ۱۹ آذر ۱۴۰۴ کجاست؟
۲. مانده فعلی طلای میلی در هر خزانه، با تأیید خود آن خزانه، چقدر است؟
۳. چرا به جای یک گزارش حسابرسی‌شده از موجودی و تعهدات، هنوز به رسیدهای قدیمی ارجاع داده می‌شود؟

گفتنی است ، پیش از این بارها نسبت به مبهم بودن نحوه فعالیت سکوهای فروش آنلاین طلا و احتمال خالی فروشی آن ها و لزوم ساماندهی آن ها توسط بورس هشدار داده شده بود.