به گزارش برداشت روز، از زمان انتصاب دکتر محمد آریامنش به ریاست پژوهشکده بیمه در تیرماه ۱۴۰۵، رویکرد این نهاد علمی با تأکید بر کاربردی‌سازی پژوهش‌ها، توسعه همکاری با ارکان صنعت بیمه، تقویت ارتباطات علمی و رسانه‌ای و گسترش آموزش‌های تخصصی وارد مرحله تازه‌ای شده است؛ مسیری که در صورت تداوم و تبدیل برنامه‌ها به نتایج اجرایی، می‌تواند جایگاه پژوهشکده را در تصمیم‌سازی و توسعه صنعت بیمه کشور تقویت کند.
آریامنش که پیش از این مسئولیت معاونت پژوهشی پژوهشکده بیمه را بر عهده داشته، با شناخت از ظرفیت‌ها و چالش‌های این مجموعه، در آغاز دوره مدیریتی خود بر ضرورت فاصله‌گرفتن از پژوهش‌های صرفاً نظری و حرکت به سمت مطالعات مسئله‌محور و قابل استفاده در بخش‌های اجرایی صنعت تأکید کرده است. این رویکرد، به‌ویژه در صنعتی که با چالش‌هایی همچون تحول دیجیتال، مدیریت ریسک، افزایش رضایتمندی بیمه‌گذاران و ضرورت اصلاح سازوکارهای نظارتی مواجه است، اهمیت ویژه‌ای دارد.
یکی از اقدامات قابل توجه در دوره مدیریت وی، توسعه همکاری‌های سازمانی و تخصصی با سندیکای بیمه‌گران ایران است. امضای تفاهم‌نامه همکاری میان دو مجموعه در مردادماه ۱۴۰۵، با هدف گسترش فعالیت‌های پژوهشی، آموزشی، مشاوره‌ای و تدوین راهبردهای تقویت پایداری مالی و تاب‌آوری اقتصادی صنعت بیمه، گامی در جهت نزدیک‌تر شدن ظرفیت علمی پژوهشکده به نیازهای واقعی شرکت‌های بیمه محسوب می‌شود. همچنین عضویت آریامنش در کارگروه تخصصی تحول نظام تنظیم‌گری و نظارت بیمه مرکزی، نشان‌دهنده حضور پررنگ‌تر ظرفیت پژوهشی این نهاد در مباحث سیاست‌گذاری و اصلاح ساختارهای نظارتی است.
توجه به ارتقای جایگاه علمی و توسعه مشارکت پژوهشگران نیز از دیگر محورهای عملکرد دوره جدید است. افزایش تعداد کمیته‌های تخصصی همایش بیمه و توسعه از دو به هشت کمیته و گسترش پنل‌ها و پیش‌رویدادهای تخصصی، در کنار دریافت بیش از ۳۰۵ مقاله کامل و نزدیک به ۲۷ عنوان کتاب برای سی‌وسومین همایش ملی بیمه و توسعه، از نشانه‌های گسترش دامنه مشارکت علمی در این رویداد است. همچنین برنامه شناسایی استعدادهای جوان و معرفی آنان به شرکت‌های بیمه، می‌تواند به تقویت ارتباط میان دانشگاه و بازار کار این صنعت کمک کند.
در حوزه آموزش و ارتباطات نیز برگزاری مستمر کارگاه‌های تخصصی، توسعه نشریات علمی و آغاز طرح «پَروَش؛ پژوهشکده، رسانه و شفافیت» از اقدامات قابل توجه این دوره به شمار می‌رود. تأکید بر شفافیت، تعامل مستمر با رسانه‌ها و شناسایی پیش‌دستانه نیازهای علمی صنعت، می‌تواند به افزایش اثرگذاری پژوهشکده در فضای کارشناسی و عمومی کمک کند.
در مجموع، عملکرد اولیه دکتر محمد آریامنش نشان‌دهنده توجه به سه محور اساسی پژوهش کاربردی، تعامل با بدنه اجرایی صنعت و توسعه زیرساخت‌های علمی و آموزشی است. البته سنجش نهایی موفقیت این رویکرد، به میزان تبدیل برنامه‌ها و تفاهم‌نامه‌ها به پروژه‌های عملیاتی، استفاده شرکت‌های بیمه از نتایج مطالعات و تأثیر این اقدامات بر کیفیت خدمات و کارآمدی صنعت بستگی دارد. با این حال، حرکت به سمت پژوهش مسئله‌محور و تقویت ارتباط میان دانش و بازار، می‌تواند نقطه اتکای مناسبی برای ارتقای نقش پژوهشکده بیمه در آینده صنعت بیمه کشور باشد.
