سنندج دومین شهر بزرگ کردنشین ایران و مرکز استان کردستان است که در سال ۱۰۴۶ هجری قمری توسط سلیمان خان اردلان برای اهداف نظامی بنا شده است. این شهر از سمت غرب به کوه آبیدر، از سمت شمال به کوه شیخ معروف و از سمت جنوب به کوه سراجالدین محدود شده است. سنندج که در منطقه کوهستانی زاگرس و در ارتفاع ۱۴۵۰ تا ۱۵۳۸ متری از سطح دریا واقع شده و دارای آبوهوایی سرد و نیمهخشک است. در گذشته این شهر بهعلت اهمیت نظامی و واقع شدن در پای کوه «سنه دژ» نامیده میشد.