با شکفتن بهار طبیعت و فرارسیدن نوروز باستانی ایران و نوید آمدن سالی نو، دل‌ها سرشار از امید و جان‌ها سراسر از شوق می‌شود. طراوت و سرزندگی با آمدن بهار، همراه طبیعت بی جان می شود و آن را جانی دوباره می بخشد و با یاد یا مقلب القوب و الابصار، سجده شکر و سر بندگی فرود می آوریم به خالق هستی و بخشنده جان و سراسر امید به لطف و بخشندگی اش به استقبال سال نو می رویم.
